Szosą z Míseček na Zlaťák

Leśna szosa zbudowana w latach 1887-1897, po 30 latach użytkowania była w opłakanym stanie. Kryzys gospodarczy, który miał wtedy miejsce przyspieszył starania o rozwiązanie problemu bezrobocia w regionie.
Podjęto decyzję o rekonstrukcji szosy. Remont rozpoczęto w sierpniu 1931, a ostatni odcinek oddano do użytku 10 siernpnia 1936 roku. Z powodu warunków klimatycznych i samego usytuowania szosy na wysokści 1050 m, praca była możliwa tylko przez pięć miesięcy w roku. Zachowało się wiele dokumentów mówiących o tym, jak ciężka była to praca setek robotników, którzy piechotą szli do pracy wiele kilometrów. Pomimo złych warunków, kiepskiego zakwaterowania i wyżywienia, głodowej stawki 2,30 koron za godzinę, robotnicy nie skarżyli się ponieważ bali się zwolnienia. Wszyscy bardzo szanowali swoją pracę - na jedno miejsce czekały dziesiątki innych...
Kiedy w sąsiednich Niemczech do władzy doszedł Hitler, rozpoczęto budowę „szosy sudeckiej" łączącej Wrocław i północne Karkonosze. Budowa ta zyskała wymiar strategiczny. Była niemal autostradą, ale co ważniejsze, bezpośrednio zagrażała Czeskosłowacji, co ówczesna rada wojskowa dobrze rozumiała. Podczas budowy szosy, po czeskiej stronie zastosowano nowoczesne techniki wojskowe ułatwiające budowę umocnień na szczytach gór. Ironią jest, że szosa ta umożliwiła przejście niemieckich wojsk w 1938 roku, kierujących się od schroniska Labska bouda w głąb Karkonoszy.