Drogą Harracha

Spindleruv Mlyn Bily most w centrum - Spindleruv Mlyn Labska bouda. Zalecany szlak turystyczny Urzędu Karkonoskiego Parku Narodowego (zimą tylko do miejsca gdzie się wlewa rzeka Pudlava (4 km), pozostały odcinek jest niedostępny!!!).

Droga przez „Labsky dul" powstała na życzenie i za sprawą hrabii Harracha w 1879 roku. Droga ta mogłaby równie dobrze być nazywana "drogą hidtorii ochrony przyrody w Karkonoszach" lub „drogą epoki lodowcowej". Podczas wędrówki tą drogą będzie nam towarzyszcyć czeska rzeka Łaba, oraz ślady oddziaływania lodowców i wspomnienia na pierwszych karkonoskich ochroniarzy przyrody.
Z centrum miasta Spindleruv Mlyn będziemy podążać niebieskim szlakiem dochodząc po drodze asfaltowej do „ Divci lavky". Stąd udamy się w kierunku „Dvorskiego potoka". Dochodzimy do miejsca, w którym w czasach pradawnych kończył się 5-cio kilometrowy lodowiec, który modelowal dolinę. Droga prowadzi lekko pod górę wzdłuż prawego brzegu Łaby, do której po odcinku 1 km dołączy tok „Medvedi potok". Niedaleko ujścia potoku jest widoczna cca 20 m wysoka morena. Najbardziej zauważalnymi "śladami'' tamtego okresu są kotły polodowcowe, opadające pionowymi ścianami, u których podnóża leżą stożki usypowe i napływowe, moreny denne, brzeżne i czołowe, stawki oraz jeziora polodowcowe znajdujące się w Kotle Wielkiego Stawu, Kotle Małego Stawu, Wielkim Śnieżnym Kotle oraz torfowiska średnie i wysokie w rejonie np. Równi pod Śnieżką.Potem przejdziemy na drugi brzeg Łaby, przechodząc przez „Dvorski potok", gdzie przed nami wznosi się wzgórze „Karkonosza". Nad nami rozpościerają się stare porosty pierwoboru. Właśnie tutaj został założony 1-wszy rezerwat katkonoski -„Strma stran" (Strme zbocze). Od ujścia Dvorskiego potoka do ujścia rzeki Pudlavy aż do „Labskich jam". W miejscu następnego dopływu Pudlavy kończy się szlak rowerowy i szlak narciarski „Bud fit". Na zboczach po lewej stronie zaczynają trasy lawinowe-. "Labski dul" posiada 11 takich tras. UWGA!!!! Następny odcinek w zimie jest niedostępny!!! W okresie letnim droga poprowadzi nas przez trzy jamy: Harracha, Pancavską i Navorską. Do „Labskiej rokli".
Podążamy pod górę, przez nawodnione łąki pokryte roślinami, podczas odpoczynku możemy podziwiać 200-stu mestrowe przepaście. Za „Harrachovą jamą" odbijemy od Łaby, która w tych miejscach ma liczne meandry. Chyba najbardziej nas zainteresuje „Pancavska jama" i wodospad Pancasvki, którego wody spadają z wysokości 250 m. Następnie przez „ogród Schustlera" przekroczymy „granicę"1-wszej strefy Parku Narodowego- obszar pod ścisłą ochroną tzn. nie można chodzi poza wytyczone trasy.
Przejdziemy przez obrzeża „Navorskiej jamy" do „Labskiej rokli", następnie do „Labskiej boudy". Przejdziemy przez rzekę Łabę i podążamy pod górę przez kręte ścieżki pomiędzy „Navorską jamą" a „Labską roklą" kierując się w prawą stronę i pomału dochodzimy do „Labskiej boudy", która była zbudowana w 1830 roku i przeznaczona dla turystów jako schronisko górskie (w odróżnieniu od pozostałych schronisk w Karkonoszach, które pierwotnie były gospodarstwami a dopiero potem przekształciły się na schroniska). „Labska bouda" w 1965 roku została zniszczona podczas pożaru, ale o 10 lat później zbudowano nową, która niestety w niczym nie przypomina górskiego schroniska (budowlę rozpoczęto w państwowym rezerwacie przyrody - dziś jest to 1- wsza -najcenniejsza-strefa Karkonoskiego Parku Narodowego). Po prawej stronie znajduje się „Labski wodospad" o wysokości 45 m- w 1859 na wodospadzie zbudowano śluzy (w ten sposób właściciele schroniska podnosili objętość wody wodospadu i atrakcyjność tego miejsca). A dokąd teraz, Z „Labskiej boudy" możemy wrócić po zielonym szlaku przez „Martinovą boudę" lub po szlaku czerwonym szlaku -Bucharowa droga - (10 km) do Spindlerovego Mlýna.

Długość: 8,7 km. Różnica wzniesień: 520 m. Maksymalna wysokość: 1300 m. Minimalna wysokość: 780 m.